Η Scope Ratings αναλύει το στρατηγικό πλάνο 2026-2030 της Alpha Bank: Οι στόχοι για κερδοφορία (RoTE 16%), η αύξηση EPS κατά 12%, τα 4 δισ. ευρώ για μερίσματα, η μείωση DTC και οι προκλήσεις έναντι Eurobank, ΕΤΕ και Πειραιώς.
Την ακτινογραφία του νέου στρατηγικού πλάνου της Alpha Bank για την περίοδο 2026-2030 παρουσιάζει ο γερμανικός οίκος Scope Ratings, εστιάζοντας στη σταδιακή ενίσχυση της κερδοφορίας και τη σημαντική βελτίωση των κεφαλαιακών της δεικτών.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την Alpha Bank, η στρατηγική της Alpha Bank (BBB/Σταθερή προοπτική) για την περίοδο 2026-2030 στοχεύει στην αύξηση της κερδοφορίας και τη διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων της, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα των εσόδων της καθ' όλη τη διάρκεια του κύκλου των επιτοκίων.
Η συνεργασία με την UniCredit (A/Σταθερή προοπτική), οι επενδύσεις στην τεχνολογία και η αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού αναμένεται να υποστηρίξουν την υλοποίηση του πλάνου.
Η στρατηγική της Alpha παρουσιάζει ομοιότητες με εκείνες των υπόλοιπων ελληνικών τραπεζών.
Η διατηρήσιμη πιστωτική επέκταση και η ανάπτυξη δραστηριοτήτων χαμηλής εντάσεως κεφαλαίου που παράγουν προμήθειες —στους τομείς διαχείρισης περιουσίας (wealth management), συναλλακτικής τραπεζικής και ασφαλειών— θα αποτελέσουν τους βασικούς μοχλούς αύξησης των κερδών.
Ωστόσο, η Alpha θέτει ως στόχο τον χαμηλότερο ρυθμό αύξησης δανείων: περίπου 6% ετησίως, έναντι περίπου 7,5% στην Eurobank, υψηλού μονοψήφιου ποσοστού στην Εθνική Τράπεζα (ETE, BBB+/Σταθερή προοπτική) και περίπου 8,5% στην Πειραιώς.
Αυτό ενδέχεται να υποδηλώνει μια πιο συντηρητική στάση σε μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά.
Καλύπτοντας την απόσταση από χαμηλότερη βάση
Όπως αναφέρει ο γερμανικός οίκος, η Alpha θα συνεχίσει να μειώνει την απόκλιση απόδοσης έναντι των ανταγωνιστών της.
Η διοίκηση στοχεύει σε βελτίωση της προσαρμοσμένης απόδοσης ενσώματων ιδίων κεφαλαίων (normalised RoTE) σε περίπου 14,5% το 2028 και 16% το 2030 (από περίπου 12% το 2026), αν και οι στόχοι αυτοί παραμένουν χαμηλότεροι από εκείνους των ΕΤΕ και Eurobank (περίπου 17% το 2028), καθώς και της Πειραιώς (περίπου 18% το 2030).
Ωστόσο, η προγραμματισμένη αύξηση των κερδών ανά μετοχή (EPS) κατά περίπου 12% ετησίως είναι η υψηλότερη στον κλάδο.
Τα καθαρά έσοδα από τόκους αναμένεται να ενισχύονται κατά περίπου 6% ετησίως, τροφοδοτούμενα από τους όγκους και τη σύνθεση του ενεργητικού (δηλαδή καθώς αποσβένονται οι παλαιές ομολογίες τιτλοποιήσεων χαμηλής απόδοσης και οι αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις, ενώ τα ομόλογα που λήγουν επανεπενδύονται με υψηλότερες αποδόσεις).
Οι προμήθειες αναμένεται να αυξάνονται κατά περίπου 9% ετησίως, με οδηγό τη διαχείριση κεφαλαίων.
Ο όμιλος προβλέπει υποχώρηση του δείκτη εξόδων προς έσοδα (cost-to-income ratio) από το 38% στο 34% έως το 2030, ευθυγραμμιζόμενος με την εικόνα των ETE και Eurobank το 2028, αλλά παραμένοντας υψηλότερος από το 30% που στοχεύει μεσοσταθμικά η Πειραιώς.
Το κόστος κινδύνου (cost of risk) αναμένεται να διατηρηθεί ευρέως σταθερό στις 45–50 μονάδες βάσης, στα επίπεδα της Eurobank αλλά υψηλότερα από την ETE.
Η Alpha στοχεύει στη μείωση του δείκτη μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων (NPE ratio) σε περίπου 2% έως το 2030 από 3,8% τον Νοέμβριο του 2026. Θεωρούμε τον στόχο αυτό επιτεύξιμο, υπό την προϋπόθεση ότι οι μακροοικονομικές συνθήκες δεν θα επιδεινωθούν ουσιωδώς κατά τη διάρκεια ισχύος του πλάνου.
Η βάση καταθέσεων παραμένει σχετικό μειονέκτημα
Η διοίκηση αναμένει ότι ο καθαρός δείκτης δανείων προς καταθέσεις (net loan-to-deposit ratio) της Alpha θα αυξηθεί από περίπου 80% σε πάνω από 85% έως το 2030 (ο υψηλότερος μεταξύ των ομοτίμων), καθώς οι καταθέσεις θα αυξάνονται κατά περίπου 3,5% ετησίως, με βραδύτερο ρυθμό από τα δάνεια.
Ο αντίστοιχος δείκτης των υπόλοιπων τραπεζών θα διαμορφωθεί γύρω στο 70% την ίδια περίοδο, γράφει η Scope.
Το καθαρό ανεξόφλητο υψηλής εξασφάλισης χρέος (net senior debt) θα αυξηθεί κατά περίπου 2 δισ. ευρώ, ενισχύοντας την εξάρτηση από τη χρηματοδότηση μέσω των αγορών και επιβαρύνοντας τα περιθώρια κέρδους σε σύγκριση με τις τράπεζες που διαθέτουν αφθονία καταθέσεων.
Κατά τη γνώμη των αναλυτών του γερμανικού οίκου, το υψηλότερο κόστος χρηματοδότησης της Alpha εξηγεί το μεγαλύτερο μέρος της απόκλισης κερδοφορίας έναντι των ανταγωνιστών της.
Βελτίωση της ποιότητας κεφαλαίων έναντι πλήρους ανάλωσης
Η διοίκηση σχεδιάζει να αξιοποιήσει το σύνολο των κεφαλαίων που υπερβαίνουν τον στόχο CET1 του 13% έως το 2030.
Από τα 7,3 δισ. ευρώ της συσσωρευμένης κεφαλαιακής χωρητικότητας την περίοδο 2027-2030, τα 1,2 δισ. ευρώ θα χρηματοδοτήσουν την αύξηση του σταθμισμένου για τον κίνδυνο ενεργητικού (RWA) και τα 700 εκατ. ευρώ επενδύσεις.
Επιπλέον 1 δισ. ευρώ θα απορροφηθεί από την απόσβεση των αναβαλλόμενων φορολογικών πιστώσεων (DTC), ενώ περίπου 4 δισ. ευρώ προορίζονται για χρηματικά μερίσματα και πρόσθετες διανομές, εκτός εάν απορροφηθούν από πιθανές εξαγορές & συγχωνεύσεις (M&A) ή ταχύτερη ανάπτυξη.
Το προβλεπόμενο πλεόνασμα CET1 το 2030 είναι μηδενικό.
Πρόκειται για έναν πιο επιθετικό σχεδιασμό σε σύγκριση με την Eurobank (CET1 άνω του 14% το 2028) και την ΕΤΕ (κάτω από 16%), αλλά πλησιέστερο στον στόχο 12,5% της Πειραιώς.
Ο στόχος 13% της Alpha θα άφηνε περιθώριο (buffer) λίγο κάτω από τις 300 μονάδες βάσης πάνω από τις απαιτήσεις MDA του 2026, το οποίο θεωρούμε επαρκές, αν και ενδέχεται να ασκήσει ορισμένες πτωτικές πιέσεις στη διαμόρφωση της αξιολόγησής μας.
Παράλληλα, η ποιότητα των κεφαλαίων αναμένεται να βελτιωθεί ουσιαστικά, με τις αναβαλλόμενες φορολογικές πιστώσεις (DTC) να υποχωρούν κάτω από το 5% των CET1 έως το 2030 από περίπου 40% (η ταχύτερη μείωση στον κλάδο).
Οι πιστώσεις αυτές αναγνωρίζονται πλήρως ως κεφάλαιο CET1 από εποπτική σκοπιά, ενώ ο κίνδυνος αλλαγής της εποπτικής τους μεταχείρισης είναι ελάχιστος.
Το πλάνο δεν είναι αδιαπέραστο σε πτωτικούς κινδύνους
Η βελτίωση της ποιότητας του ενεργητικού ταυτόχρονα με την επιτάχυνση των νέων χορηγήσεων μπορεί να αποδειχθεί πρόκληση.
Το πλάνο προϋποθέτει ευρέως σταθερό κόστος κινδύνου, παρά την ετήσια πιστωτική επέκταση κατά περίπου 6% και την προγραμματισμένη αύξηση των εκταμιεύσεων καταναλωτικής πίστης κατά περίπου 30% (ολοένα και περισσότερο μέσω προεγκεκριμένων ψηφιακών πιστώσεων).
Οι ζημίες σε νέες γενιές δανείων (vintages) εμφανίζονται με χρονική υστέρηση, επομένως οι στόχοι των τελευταίων ετών είναι οι πλέον εκτεθειμένοι.
Παρόλο που η Alpha Bank ξεκινά το πλάνο 2026-30 διαθέτοντας το μεγαλύτερο μερίδιο κεφαλαίων ιδιωτικής τραπεζικής (private banking) και εύπορων πελατών (affluent) στην Ελλάδα, οι στόχοι της στη διαχείριση περιουσίας είναι φιλόδοξοι σε μια έντονα ανταγωνιστική αγορά.
Η Alpha Bank βασίζεται στην αύξηση του ποσοστού των εύπορων πελατών που επενδύουν σε περίπου 65% από 40%, καθώς και στην ίδρυση μιας private bank στο Λουξεμβούργο, η οποία τελεί ακόμη υπό την έγκριση των ρυθμιστικών αρχών.
Επισημαίνεται ότι οι μακροοικονομικές συνθήκες ενδέχεται να εξελιχθούν χειρότερα από τις αναμενόμενες, εν μέσω αυξημένων πολιτικών κινδύνων, περιφερειακών συρράξεων και σοκ που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή.
Το πλάνο προϋποθέτει επιβράδυνση της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ στο 1,6% έως το 2030 από 1,9% το 2026, υποχώρηση του πληθωρισμού στο 2,1% από 3,8%, μείωση της ανεργίας στο 7,0% από 8,8% και σταθερό επιτόκιο της ΕΚΤ στο 2,5%.
Αυτή η πορεία ανάπτυξης είναι λογική.
Το πλάνο δεν βασίζεται σε υψηλότερα επιτόκια, ενώ τα πρόσθετα οφέλη από μια ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη είναι περιορισμένα (περίπου 0,04 ευρώ στα EPS του 2030 με αύξηση ΑΕΠ 2%).
Ένας υψηλότερος από τον αναμενόμενο πληθωρισμός θα μπορούσε να δοκιμάσει τους στόχους κόστους εάν τα έσοδα υστερήσουν.
Η Alpha Bank διαθέτει δύο μοχλούς απορρόφησης κραδασμών: μπορεί να περιορίσει τις επενδύσεις, μειώνοντας τις ετήσιες λειτουργικές δαπάνες και διατηρώντας έτσι χαμηλό δείκτη εξόδων προς έσοδα.
Παράλληλα, η διοίκηση διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια σχετικά με τη διαχείριση των 2 δισ. ευρώ της πρόσθετης κεφαλαιακής χωρητικότητας για διανομές.
Η διοίκηση επιδεικνύει ισχυρό ιστορικό επιδόσεων κατά τα δύο τελευταία επιχειρηματικά πλάνα, γεγονός που παρέχει μια σχετική σιγουριά παρά τους κινδύνους, καθώς ενίσχυσε πρώτα τον ισολογισμό της Alpha Bank πριν αποκαταστήσει την επαρκή κερδοφορία και τις διανομές κεφαλαίου.
www.bankingnews.gr
Ειδικότερα, σύμφωνα με την Alpha Bank, η στρατηγική της Alpha Bank (BBB/Σταθερή προοπτική) για την περίοδο 2026-2030 στοχεύει στην αύξηση της κερδοφορίας και τη διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων της, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα των εσόδων της καθ' όλη τη διάρκεια του κύκλου των επιτοκίων.
Η συνεργασία με την UniCredit (A/Σταθερή προοπτική), οι επενδύσεις στην τεχνολογία και η αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού αναμένεται να υποστηρίξουν την υλοποίηση του πλάνου.
Η στρατηγική της Alpha παρουσιάζει ομοιότητες με εκείνες των υπόλοιπων ελληνικών τραπεζών.
Η διατηρήσιμη πιστωτική επέκταση και η ανάπτυξη δραστηριοτήτων χαμηλής εντάσεως κεφαλαίου που παράγουν προμήθειες —στους τομείς διαχείρισης περιουσίας (wealth management), συναλλακτικής τραπεζικής και ασφαλειών— θα αποτελέσουν τους βασικούς μοχλούς αύξησης των κερδών.
Ωστόσο, η Alpha θέτει ως στόχο τον χαμηλότερο ρυθμό αύξησης δανείων: περίπου 6% ετησίως, έναντι περίπου 7,5% στην Eurobank, υψηλού μονοψήφιου ποσοστού στην Εθνική Τράπεζα (ETE, BBB+/Σταθερή προοπτική) και περίπου 8,5% στην Πειραιώς.
Αυτό ενδέχεται να υποδηλώνει μια πιο συντηρητική στάση σε μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά.
Καλύπτοντας την απόσταση από χαμηλότερη βάση
Όπως αναφέρει ο γερμανικός οίκος, η Alpha θα συνεχίσει να μειώνει την απόκλιση απόδοσης έναντι των ανταγωνιστών της.
Η διοίκηση στοχεύει σε βελτίωση της προσαρμοσμένης απόδοσης ενσώματων ιδίων κεφαλαίων (normalised RoTE) σε περίπου 14,5% το 2028 και 16% το 2030 (από περίπου 12% το 2026), αν και οι στόχοι αυτοί παραμένουν χαμηλότεροι από εκείνους των ΕΤΕ και Eurobank (περίπου 17% το 2028), καθώς και της Πειραιώς (περίπου 18% το 2030).
Ωστόσο, η προγραμματισμένη αύξηση των κερδών ανά μετοχή (EPS) κατά περίπου 12% ετησίως είναι η υψηλότερη στον κλάδο.
Τα καθαρά έσοδα από τόκους αναμένεται να ενισχύονται κατά περίπου 6% ετησίως, τροφοδοτούμενα από τους όγκους και τη σύνθεση του ενεργητικού (δηλαδή καθώς αποσβένονται οι παλαιές ομολογίες τιτλοποιήσεων χαμηλής απόδοσης και οι αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις, ενώ τα ομόλογα που λήγουν επανεπενδύονται με υψηλότερες αποδόσεις).
Οι προμήθειες αναμένεται να αυξάνονται κατά περίπου 9% ετησίως, με οδηγό τη διαχείριση κεφαλαίων.
Ο όμιλος προβλέπει υποχώρηση του δείκτη εξόδων προς έσοδα (cost-to-income ratio) από το 38% στο 34% έως το 2030, ευθυγραμμιζόμενος με την εικόνα των ETE και Eurobank το 2028, αλλά παραμένοντας υψηλότερος από το 30% που στοχεύει μεσοσταθμικά η Πειραιώς.
Το κόστος κινδύνου (cost of risk) αναμένεται να διατηρηθεί ευρέως σταθερό στις 45–50 μονάδες βάσης, στα επίπεδα της Eurobank αλλά υψηλότερα από την ETE.
Η Alpha στοχεύει στη μείωση του δείκτη μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων (NPE ratio) σε περίπου 2% έως το 2030 από 3,8% τον Νοέμβριο του 2026. Θεωρούμε τον στόχο αυτό επιτεύξιμο, υπό την προϋπόθεση ότι οι μακροοικονομικές συνθήκες δεν θα επιδεινωθούν ουσιωδώς κατά τη διάρκεια ισχύος του πλάνου.
Η βάση καταθέσεων παραμένει σχετικό μειονέκτημα
Η διοίκηση αναμένει ότι ο καθαρός δείκτης δανείων προς καταθέσεις (net loan-to-deposit ratio) της Alpha θα αυξηθεί από περίπου 80% σε πάνω από 85% έως το 2030 (ο υψηλότερος μεταξύ των ομοτίμων), καθώς οι καταθέσεις θα αυξάνονται κατά περίπου 3,5% ετησίως, με βραδύτερο ρυθμό από τα δάνεια.
Ο αντίστοιχος δείκτης των υπόλοιπων τραπεζών θα διαμορφωθεί γύρω στο 70% την ίδια περίοδο, γράφει η Scope.
Το καθαρό ανεξόφλητο υψηλής εξασφάλισης χρέος (net senior debt) θα αυξηθεί κατά περίπου 2 δισ. ευρώ, ενισχύοντας την εξάρτηση από τη χρηματοδότηση μέσω των αγορών και επιβαρύνοντας τα περιθώρια κέρδους σε σύγκριση με τις τράπεζες που διαθέτουν αφθονία καταθέσεων.
Κατά τη γνώμη των αναλυτών του γερμανικού οίκου, το υψηλότερο κόστος χρηματοδότησης της Alpha εξηγεί το μεγαλύτερο μέρος της απόκλισης κερδοφορίας έναντι των ανταγωνιστών της.
Βελτίωση της ποιότητας κεφαλαίων έναντι πλήρους ανάλωσης
Η διοίκηση σχεδιάζει να αξιοποιήσει το σύνολο των κεφαλαίων που υπερβαίνουν τον στόχο CET1 του 13% έως το 2030.
Από τα 7,3 δισ. ευρώ της συσσωρευμένης κεφαλαιακής χωρητικότητας την περίοδο 2027-2030, τα 1,2 δισ. ευρώ θα χρηματοδοτήσουν την αύξηση του σταθμισμένου για τον κίνδυνο ενεργητικού (RWA) και τα 700 εκατ. ευρώ επενδύσεις.
Επιπλέον 1 δισ. ευρώ θα απορροφηθεί από την απόσβεση των αναβαλλόμενων φορολογικών πιστώσεων (DTC), ενώ περίπου 4 δισ. ευρώ προορίζονται για χρηματικά μερίσματα και πρόσθετες διανομές, εκτός εάν απορροφηθούν από πιθανές εξαγορές & συγχωνεύσεις (M&A) ή ταχύτερη ανάπτυξη.
Το προβλεπόμενο πλεόνασμα CET1 το 2030 είναι μηδενικό.
Πρόκειται για έναν πιο επιθετικό σχεδιασμό σε σύγκριση με την Eurobank (CET1 άνω του 14% το 2028) και την ΕΤΕ (κάτω από 16%), αλλά πλησιέστερο στον στόχο 12,5% της Πειραιώς.
Ο στόχος 13% της Alpha θα άφηνε περιθώριο (buffer) λίγο κάτω από τις 300 μονάδες βάσης πάνω από τις απαιτήσεις MDA του 2026, το οποίο θεωρούμε επαρκές, αν και ενδέχεται να ασκήσει ορισμένες πτωτικές πιέσεις στη διαμόρφωση της αξιολόγησής μας.
Παράλληλα, η ποιότητα των κεφαλαίων αναμένεται να βελτιωθεί ουσιαστικά, με τις αναβαλλόμενες φορολογικές πιστώσεις (DTC) να υποχωρούν κάτω από το 5% των CET1 έως το 2030 από περίπου 40% (η ταχύτερη μείωση στον κλάδο).
Οι πιστώσεις αυτές αναγνωρίζονται πλήρως ως κεφάλαιο CET1 από εποπτική σκοπιά, ενώ ο κίνδυνος αλλαγής της εποπτικής τους μεταχείρισης είναι ελάχιστος.
Το πλάνο δεν είναι αδιαπέραστο σε πτωτικούς κινδύνους
Η βελτίωση της ποιότητας του ενεργητικού ταυτόχρονα με την επιτάχυνση των νέων χορηγήσεων μπορεί να αποδειχθεί πρόκληση.
Το πλάνο προϋποθέτει ευρέως σταθερό κόστος κινδύνου, παρά την ετήσια πιστωτική επέκταση κατά περίπου 6% και την προγραμματισμένη αύξηση των εκταμιεύσεων καταναλωτικής πίστης κατά περίπου 30% (ολοένα και περισσότερο μέσω προεγκεκριμένων ψηφιακών πιστώσεων).
Οι ζημίες σε νέες γενιές δανείων (vintages) εμφανίζονται με χρονική υστέρηση, επομένως οι στόχοι των τελευταίων ετών είναι οι πλέον εκτεθειμένοι.
Παρόλο που η Alpha Bank ξεκινά το πλάνο 2026-30 διαθέτοντας το μεγαλύτερο μερίδιο κεφαλαίων ιδιωτικής τραπεζικής (private banking) και εύπορων πελατών (affluent) στην Ελλάδα, οι στόχοι της στη διαχείριση περιουσίας είναι φιλόδοξοι σε μια έντονα ανταγωνιστική αγορά.
Η Alpha Bank βασίζεται στην αύξηση του ποσοστού των εύπορων πελατών που επενδύουν σε περίπου 65% από 40%, καθώς και στην ίδρυση μιας private bank στο Λουξεμβούργο, η οποία τελεί ακόμη υπό την έγκριση των ρυθμιστικών αρχών.
Επισημαίνεται ότι οι μακροοικονομικές συνθήκες ενδέχεται να εξελιχθούν χειρότερα από τις αναμενόμενες, εν μέσω αυξημένων πολιτικών κινδύνων, περιφερειακών συρράξεων και σοκ που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή.
Το πλάνο προϋποθέτει επιβράδυνση της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ στο 1,6% έως το 2030 από 1,9% το 2026, υποχώρηση του πληθωρισμού στο 2,1% από 3,8%, μείωση της ανεργίας στο 7,0% από 8,8% και σταθερό επιτόκιο της ΕΚΤ στο 2,5%.
Αυτή η πορεία ανάπτυξης είναι λογική.
Το πλάνο δεν βασίζεται σε υψηλότερα επιτόκια, ενώ τα πρόσθετα οφέλη από μια ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη είναι περιορισμένα (περίπου 0,04 ευρώ στα EPS του 2030 με αύξηση ΑΕΠ 2%).
Ένας υψηλότερος από τον αναμενόμενο πληθωρισμός θα μπορούσε να δοκιμάσει τους στόχους κόστους εάν τα έσοδα υστερήσουν.
Η Alpha Bank διαθέτει δύο μοχλούς απορρόφησης κραδασμών: μπορεί να περιορίσει τις επενδύσεις, μειώνοντας τις ετήσιες λειτουργικές δαπάνες και διατηρώντας έτσι χαμηλό δείκτη εξόδων προς έσοδα.
Παράλληλα, η διοίκηση διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια σχετικά με τη διαχείριση των 2 δισ. ευρώ της πρόσθετης κεφαλαιακής χωρητικότητας για διανομές.
Η διοίκηση επιδεικνύει ισχυρό ιστορικό επιδόσεων κατά τα δύο τελευταία επιχειρηματικά πλάνα, γεγονός που παρέχει μια σχετική σιγουριά παρά τους κινδύνους, καθώς ενίσχυσε πρώτα τον ισολογισμό της Alpha Bank πριν αποκαταστήσει την επαρκή κερδοφορία και τις διανομές κεφαλαίου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών